1. Anasayfa
  2. Gündem
  3. ‘Gençlerin yaptığı işlerin düzgün olduğunun kanıtlandığı bir devirdeyiz, bu desteklenmeli’

‘Gençlerin yaptığı işlerin düzgün olduğunun kanıtlandığı bir devirdeyiz, bu desteklenmeli’

admin admin -

- 6 dk okuma süresi
4 0

Ferhat Teymur 23 yaşında. 15 yaşından beri tiyatro yapıyor; konservatuvarda son yılı… ‘Kısık Ateşte Düdüklü Tencere’ onun sahnedeki ikinci, ana rolde olduğu birinci oyunu. Sahne gerisini da deneyimlemek isteyen ve Güçlü PSM’nin direktörlük atölyesinde eğitim alan Teymur, yardımcı şef Yusuf rolünde olduğu ‘Kısık Ateşte Düdüklü Tencere’ için “Mutfak teması üzerinden ilerlese de aslında sıkışmışlığı anlatan bir oyun… Hepimiz, hayatın içinde yapmamız gereken birtakım misyon ve sorumlulukları tamamlamaya çalışıyoruz. Bize atfedilen kimliklerde ya da mesleklerde var olmaya çalışıyoruz. Kıssa de burada başlıyor” diyor.

Tiyatroya ilginiz nasıl başladı?

Küçüklükten beri sanatın birçok koluyla ilgilendim. Karikatüre ilgim var, çocukluk hayalim animasyon çizeri olmaktı. Yıllar yazarak, çizerek, kurgulayarak geçti. Lisede tiyatro kazanınca ibrem büsbütün tiyatroya döndü.

‘Kısık Ateşte Düdüklü Tencere’de rol almak nasıl bir tecrübe oldu?

Benim için oyunun manevi bir kıymeti var. Çocuk yaşlarda çalışmaya başladım. Daha evvel hizmet kesiminde ve mutfakta çalıştım. Restoranlardaki ‘alt-üst’ bağına yargıcım. Oradaki sınıfsal çizgiyi çok küçük yaşlarda gördüm. O yüzden bu oyunda oynamak beni farklı bir yerden de yeterli
hissettiriyor.

Zorlu’nun sahnesinde yer verdiği en genç takımın en genç üyesisiniz…

Ekibin içinde en küçük üzere hiç hissetmedim, hissettirmediler. Genç olduğum için kendimi ispatlamam gerekiyor üzere bir baskı da hissetmedim. Profesyonel bir iş yapıyor olmanın getirdiği sorumluluk ve heyecan vardı lakin grup bu bahiste bana çok dayanak oldu. Zorlu’nun genç bir isme, genç bir gruba alan açması da çok pahalı. Kendi yapımını oluşturması, gençlere güvenmesi umut verici. Bu yaklaşım öteki büyük üretimlere da örnek olmalı. Gençlerin yaptığı işlerin düzgün olduğunun kanıtlandığı bir devirdeyiz. Bu, gözle görülebilir bir gerçek ve desteklenmeli.

Canlandırdığın karakter, Yusuf nasıl biri? Benziyor musunuz?

Yusuf’un oyun boyunca çok gerçek noktalara değindiği yerler var. Lakin rahat ve daima espri yapan biri olduğu için bu onu çok ciddiye alınmayan bir karaktere dönüştürüyor. Benimle en çok benzeyen noktasıysa müzik zevki.

Hazırlık süreçleri nasıldı?

Uzun fakat istikrarlı bir süreç geçirdik. Oyunu sahnelemeden evvel 30 prova aldık.

Gündelik hayatta mutfağa giren biri misiniz?

Mutfakla aram yeterlidir. Daha evvel mutfakta çalışmışlığım da var.

İlerisi için ne düşünüyorsunuz?

Sınır koymak istemem lakin kendimi en çok reji yaparken yeterli hissediyorum. Direktörlük ağır basıyor. Tiyatroda farklı formlar beni heyecanlandırıyor, bu yolda ilerlemek istiyorum.

 

OYUNA DAİR…

Emir Taha Sarı’nın kaleme aldığı, İrem Kalaycıoğlu’nun yönettiği, Aylin Alıveren’in dramaturjisini üstlendiği ‘Kısık Ateşte Düdüklü Tencere’nin oyuncu takımında Emre Yıldızlar, İlyas Özçakır, Gül Tabiat Selvi, Ferhat Teymur, Onur Akbay ve Yusuf Sarıaslan var.

Oyunun asıl kahramanı Bekir ve Bekir’in başı bir yumurtayla belada! Şef olarak çalıştığı restorana çok kıymetli ‘beyefendi’ ziyarete geliyor ve Bekir’den ‘aynı babasının yaptığı gibi’ bir yumurta yapmasını istiyor. Bekir’in kıssası burada başlıyor. İzleyiciye ‘Kader aileden gelen bir miras mıdır?’, ‘ Doğduktan sonra küçülebilir mi insan?’, ‘Sonsuz bir uyku insanı dinlendirir mi?’, ‘İnsan hiç tanımadığı bir şahsa emsal mi?’ üzere sorular sorduran oyunun sonu da farklı yorumlara açık.

 

‘HER ŞEYİ BİR MUTFAĞIN İÇİNDE RESMETTİK’

‘Kısık Ateşte Düdüklü Tencere’nin dramaturgu ve Şiddetli PSM Atölye’nin eğitmeni Aylin Alıveren de sorularımızı yanıtladı.

Oyunu nasıl şekillendirdiniz?

Oyun tek yerde geçiyor olsa da Bekir’in hayalleri ve kâbuslarıyla bezeli bir kıssa bu. Onun bu kâbuslarını, annesi ve babasıyla yüzleşmelerini, çocukluğunu ve onu bugün bu ülkede depresyona sokan herkesi, her şeyi bir mutfağın içinde resmettik.

Oyun temposuyla da öne çıkıyor. Bu ritmi belirlerken neleri göz önüne aldınız?

Oyunun ritmi ve temposu mutfağın süratiyle koşut. Bekir ne kadar depresyonda olsa da yumurta bekleyen bir beyefendi var. Düdüklü tenceredeki hava da sıkıştıkça sıkışıyor.

Genç bir grupla çalışmak dramaturji açısından farklılık yarattı mı?

Tüm takım tiyatro konusunda bir vizyonu, hayalleri olan şahıslardan oluşuyor. Birbirimizin lisanından anlıyoruz. Birbirimizi geliştirdik diye düşünüyorum.

Kaynak : Hürriyet

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir